“Ik voel iets in mijn lijf en hoofd dat moeilijk te vatten is. Een mix van melancholie, onrust en nostalgie. Mijn maag kriebelt en mijn humeur botst op zijn grenzen. Er groeit een mist in mijn hoofd. Vol verlangen droom ik over onbekende bergkammen die ik moet overwinnen, markten waar dingen liggen die ik hulpeloos moet aanwijzen, over talen die ik niet begrijp, over een bord eten waarvan de smaak me even uit evenwicht brengt. Ik wil verloren lopen, een weg zoeken en een nieuw soort vertrouwdheid vinden op een nu nog onbekende plek. De diagnose: Fernweh, een van de mooiste Duitse woorden aller tijden. Het is simpelweg het tegenovergestelde van heimwee.
Net zoals je bij heimwee een sterke drang naar vertrouwdheid hebt, heb je bij wegwee de drang om te ontsnappen uit de sleur, een extreme nood aan verandering. Er is dat verlangen naar meer, naar dat vleugje exotisme. Dat maakt een reis anders, opent je mind weer wat straffer dan een citytrip in Europa. Voor mij is er niets aan te doen: verdere reizen doorbreken mijn routine en verfrissen mijn blik. Ik kan moeilijk de vinger leggen op wat ik dan precies mis. Het zit hem in kleuren, geuren, vergezichten, andere levensstijlen, andere manieren om dingen te doen en te eten. Een “exotisch” land of volk toont je de rijkdom van culturen en mensen, de schoonheid van de natuur.
In zijn boek The art of travel legt Alain de Botton er tamelijk mooi de vinger op. Hij schrijft: ‘De charme van een vreemde plek komt voort uit het anders zijn. Op een ander ontdekken we misschien dingen die beter aansluiten bij wie we echt zijn. Wat we in het buitenland exotisch vinden, is misschien net datgene waarnaar we thuis tevergeefs op zoek zijn.’ Dat is wellicht wat ik zoek: een andere kant van mezelf (her)ontdekken, mezelf bewegen door een wereld die niet die van mijn alledaagse zelf is. Dat verdomde wegwee is niet alleen de drang om andere dingen te zien of te beleven, maar ook de nood om even anders te ‘zijn’. Het is de hele context die maakt dat ik andere persoonlijkheidstrekken van mezelf moet aanspreken: socialer moet zijn, assertiever, ondernemender, maar ook dat ik beter in mijn vel zit en meer lach. Zo’n avontuur helpt me mezelf upgraden en ergens wat opnieuw uitvinden. “Het is goed om jezelf eraan te herinneren dat de wereld groter is dan je eigen hoofd.” Een van de existentiële wijsheden uit de Netflix-reeks I’m thinking about ending things die is blijven hangen. Voila. Dáárom ook. De Fernweh is weer even geblust. Alvast voor eventjes. 😉 Geen beter begin van 2023…
Katrien Verreyken 